Al enkele jaren bezoeken verschillende HNS-leden en crewmembers het Huntenpopfestival. Dit wordt gehouden in Veldhunten, dat ligt op een goed half uur rijden vanaf het mooie Millingen. Dit is zo dichtbij dat we ons met de lokale taximaatschappij naar het festival laten brengen (naam en toenaam volgen pas als het sponsor contract helemaal rond is).

Het festival is klein en herbergt het muziekgeweld in vier tenten. Twee grote tenten voor de Directs en de Racoons, een kleine tent voor Osdorp Possé en een oefententje voor beginnende bands. Ik begin dit festival in de Veldhunten stage. Daar spelen drie dames onder de naam Ysis. Het doet een beetje denken aan een mix van Nederlandse zangeressen. Ik vind het sympathiek maar op termijn ook wel vermoeiend.

Gelukkig schudden de mannen van Laberinto de hersenen weer wakker. Zij gaan samen met Osdorp Posse een album opnemen en mogen een kleine gig doen. Het klinkt errug stevig en de band heeft ook wel een goede presentatie. Het is een beetje latino metal en ik kan het wel waarderen. Als de heren na een nummer of vijf pleite zijn gaat het gescratch van start en meld de Osdorp Posse zich op Huntenpop 2006. Hoe het komt weet ik niet, maar ik heb de posse helemaal gemist. Ik wist van het bestaan, mijn vrienden luisterde het ook, maar ik was druk met andere muziek. Misschien moet ik me rot schamen, maar ik ken er niets van. Nu scheelde dat, want door het slechte geluid was er geen reet van te maken. De tent kwam dan ook niet los en daarmee was de ‘coming-back’ van Def P met zijn posse niet echt een succes. Pas toen Laberinto weer het podium op klom en samen met Osdorp Posse een paar liedjes deed, kwam er een beetje stemming. Die combo van Nederlands rap en (latino)metal is niet nieuw, maar daarom niet minder leuk. Gaan we zeker in de gaten houden.

Inmiddels was in de grote tent Direct begonnen. Ik kijk vanaf achteren naar het jongensbandje dat leuke liedjes maakt. Het is de tweede keer dat ik ze live zie en ik moet eerlijk zeggen dat het niet heel bijzonder is. Ze doen hun ding, roepen een keer iets naar het publiek en spelen een covertje. Spike is degene die het optreden nog een beetje levend maakt. De vorige speelde (?) hij de gedrogeerde rocker die niet stil kon staan, dit keer is hij de man met de droge humor. Ondanks zijn inspanningen en het leuke webcamgirl, ga ik op zoek naar andere muziek. En die vind ik! Nou en of! In de andere tent speelt namelijk Flaco Jiminez en nog was van die cowboys. Countrymuziek die in de jaren ’30 als ouderwets werd gezien. De tent was dan ook nagenoeg leeg. Enkele lokale rockers genoten van de liedjes en zongen alle teksten mee! Een groepje jongeren stonden gewoon hardop te lachen om de band het publiek en ik moet eerlijk zeggen dat het erg grappig was. Dat de organisatie een breed publiek probeert te trekken, begrijp ik. Maar misschien was dit wat overdreven.

Na een korte pauze val ik binnen bij een optreden van Stevie Ann. Een leuke dame die op de radio knapper is dan in het echt. Haar muziek is pakkend en ze speelt uitnodigend.

Als Stevie Ann klaar is, begint in één van de grote tenten Kashmir. Ik heb deze band al twee keer gezien en ik begrijp niet wat er leuk aan is. Omdat ik tijdens Haldern 2006 een muziekliefhebster beloofd heb Kasmir in de herkansing te doen, sta ik bij het begin van het optreden redelijk vooraan. Met keyboards en raar gepingel begint het optreden. Dit duurt erg lang, te lang. Ik wacht het twee nummer af, maar dat kan me ook niet bekoren. Daar komt bij dat het geluid veel te hard staat. Ik vlucht de tent uit. Kashmir heeft me weer niet kunnen overtuigen. Later gaan twee andere van ons ook naar Kashmir luisteren. Ze komen redelijk enthousiast terug: “Leuke rockband!!” Ik leg me er maar bij neer. Kashmir is vast goed, alleen mis ik het altijd.

Ik keer weer naar de tent van Kashmir terug. Het podium is omgebouwd voor de Stereo MC’s. Ik ken die band wel ergens van, maar helemaal plaatsen kan ik het niet. En daar komt bij dat van dergelijke dance toch niet mijn ding is. Oké, ik geef het doe: het was niet mijn ding. Ongelofelijk wat een enorm goed optreden van de Stereo MC’s. Supershow en een leuk contact met het publiek. De hele tent swingde een uur lang. Natuurlijk kende ik ‘connected’ maar de andere nummers werden net zo goed meegedanst. Werelds!!

Voor mij was het grote wachten op Kaisers Orchestra begonnen. Ik zou ze voor de zesde keer gaan zien en ik popelde van ongeduld. Alles stond al klaar, alleen Kaiser moest nog komen. Ik schreeuwde het uit toen de band het podium betrad: Kaiser!!! Alle energie die ik voor dit optreden had bewaard kon ik de rest van de show lekker bij me houden. Kaisers Orchestra was ziek, had een sterfgeval in de familie of hebben ruzie met de veldhuntelaren: wat een kutoptreden! Bijna geen contact met het publiek. De nummers werden stuk voor stuk afgedaan. De zanger zegt dat ze een paar hits in scandanavië hebben gehad en dat wij ze misschien ook wel kennen: ompta toll du dorr! De band zet echter een ander nummer in. Als hun bekenste nummer afgelopen is, verlaat ik de tent voor het einde van het optreden. Teleurgesteld in Kaiser. Maar goed, vijf optredens lang een 10 en dan nu een 1, dat maakt een gemiddelde van 8,5 en dat is nog niet slecht…

Ik sluit de avond af bij de Presidents of the Usa. Lachuh man, die presidents. Leuk bandje, al was het tien jaar geleden dat ze met Peaches een hit hadden. Dat lijkt het publiek niet te deren. De hele tent zingt het nummer uit volle borst mee. Inclusief uw verslaggever, hij had toch nog genoeg energie over!

Huntenpop 2006 was zeker weer de moeite waard. Hou volgend jaar de website in de gaten of volg de agenda in dit periodiek!

Dit artikel is verschenen in een HNS rond vrijdag 27 oktober 2006.
Je kan de reacties op dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed.
Je kan reageren, of een trackback vanaf je eigen website doen.