Een verraderlijke titel, dat dan weer wel. Eigenlijk zat het zo… enige HNS lieden, schrijvers redacteuren en aanverwanten, evenals vrienden en wat al dies meer zei (en nu maar hopen dat hier geen onzin staat) kregen het weer in de kop om er een weekend tussenuit te gaan. En zoals we dat al 2 keer eerder hadden gedaan was dit nu ook weer het geval. Deze keer lag de organisatie bij ons aller bam. En deze had het uitstekend voor elkaar, dat moet gezegd worden. Het kwam allemaal een beetje laat op gang, maar toch alles okidoki zeg maar.

En ja… natuurlijk moet er weer een hoop misgaan, anders komt het niet goed met ons. Meteen bij het wegrijden reed de auto waarbij uw Stimpy navigator was de verkeerde kant op. Namelijk bij de kastanje rechtdoor i.p.v. weer terug de heerbaan op. Nou, als dat typerend zou zijn voor de rest van de reis dan beloofde dat nog wat, en inderdaad het zou nog wat gaan beloven. Na dat er 1 auto de weg was kwijt geraakt in Nijmegen kwamen weer allemaal samen bij een tankstation / parkeerplaats alwaar ontbeten werd en naar Ralph Imbar werd gekeken. Want, jawel, het was hij die uit een zwarte Porsche Boxter kwam stappen. We dachten nog even dat we voor de gek gehouden werden, maar het was toch echt hem, moest ook ff tanken…. Wel leuk, minder voor hem omdat er al meteen weer enige mensen riepen en wezen, maar ja dan moet je maar geen tros-coryfee worden!

Na het ontbijt bij het tankstation werd de reis vervolgd en na nog 1 keer verkeerd gereden te zijn tussen Aken en Vaals kwamen we dan toch met een omweg-etje aan in ons mooi Belgische huis, “aan de rand van de voerstreek” zoals bam het omschreef. En niet zomaar een huis… zeg maar een flinke keet dus. Raar was wel dat we de sleutel niet hoefde af te halen. De eigenaar had de sleutel in de deur laten zitten “het ligt helemaal afgelegen en er valt toch niks weg te halen” was het moto. We hebben dan ook niemand gezien totdat we moesten vertrekken. Het mooiste van het huis was toch wel het zwembad. Waaaaat??? Yup, een zwembad. Heerlijk, de hele dag lekker warm. Maaruh… laat ik het ff chronologisch houden. Boodschappen moesten er gedaan worden en in de dagen voor het vertrek gonsde het al door de ploeg, Yupiler of Stella Artois (revererende aan het te verkrijgen bier in België). De Yupiler aanhangers waren overtuigend in de minderheid maar al met al zou deze bier-strijd geen probleem worden. Het was op de bewuste vrijdag namelijk een of andere feestdag in België, Allerzielen of zo? Dus zat er niks anders op dan om naar Nederland terug te rijden, maar omdat dit maar een kwartiertje met de auto was viel het nog reuze mee. Grolsch werd het dus. Geen probleem. Na nog wat andere noodzakelijke boodschappen gedaan te hebben, en bam vermanend aangesproken te hebben op zijn kruissnelheid, de achterste auto’s konden het namelijk niet bijhouden, togen wij weer richting onze residentie. Maar eerste moesten er nog ff 4 auto’s achter elkaar op de weg kijken. Het zag er allemaal heel vermakelijk uit.

Die bewuste avond werd er gezwommen, getafeltennist (was ook aanwezig) en gelounged, wat voornamelijk Ed’s favoriete hobby was dat weekend. De lounge hoek was een fijn onderdeel van het huisje. Je keek namelijk vanaf een verhoging neer op de zitkuil en kon zo toch alles in de gaten houden terwijl je heerlijk languit op een stuk matras of zo lag. Volgens Red leek het wel een porno-boerderij.

Zaterdag werd er ook nog iets ondernomen, en iedereen ging mee. Dat is iets wat toch wel zeldzaam mag worden genoemd. Dat er in Aken zelf dat weer een opsplitsing van de groep kwam, tja, dat zal dat weer onvermijdelijk zijn. Eerst werd er een bezoek gebracht aan het 3 landen punt. Niet veel te zien daaro behalve dan een paal in de grond en een uitkijk toren. Hierna werd Aken dus bezocht, en gezegd moet worden dat het een leuk stadje is. Pittoreske binnenstad met veel eet/drink gelegenheden, en een grote kerk of zou het een dom zijn geweest? Naja, de moeite waard dus. Op de terugweg, na natuurlijk weer verkeerd te zijn gereden, werd er gegeten in Vaals bij een Grieks eethuis. Lekker goedkoop en zeer smakelijk toch wel. Dat de bediening niet al te goed was werd gecompenseerd door de bediening (?).

Zondag was uiteraard de lambal-dag van het weekend. De meeste voerde die dag helemaal niks uit. Een klein groepje ging ff wandelen in het bos, althans dat was de bedoeling, na 2x een doodlopend stuk te zijn ingelopen werd de moed opgegeven. Wel werd er nog even een Amerikaans WOII begraafplaats bezocht. Indrukwekkend al die witte kruizen, erg veel ook.
Natuurlijk werd er ook nog gesport en gespeld die dag. Triviant en Yahtzee waren zeer geliefd alsmede tafeltennis waar D-Ray en Hoens een compleet toernooi afwikkelde. Ook uw Stimpy heeft nog geparticipeerd in een wedstrijdje dubbelen met D-Ray als partner en als tegenspelers Hoens en Ed. Hoens en Ed kwamen als winnaar uit de bus, maar het moet gezegd worden dat wij toch het betere spel hadden! Overall winnaar van het weekend was toch wel D-Ray die als Betinne Vriezekoop eiges stond te smashen en te meppen. Zekers werd er ook nog gezwommen. En inderdaad… door alcohol gebruik koel je sneller af. Nu weten wij dus ook in de praktijk waarom zwervers in Moskou met bosjes vallen in de winter. Met andere woorden, na een paar biertjes leek het water veel kouder, althans de gevoelstemperatuur was toch lager.

’s Maandags was de dag van vertrek. Om twaalf uur stond de schoonmaakdienst al op de stoep, iets wat wij niet hadden verwacht, omdat bam andere informatie kreeg. Dus ietwat gehaast verlieten wij onze residentie en togen huiswaarts, althans dat leek zo. Jammer dat de camel-poster van de muur af moest, wij vonden het er in iedergeval beter uitzien dat het stukje huisvlijt dat er hing toen wij kwamen, maar ja, hun huis hè. Onderweg werd namelijk besloten om toch nog even Valkenburg aan te doen. En dat mag toch als een succes benoemd worden. Leuk stadje, ff nog wat gedronken en gegeten. Wat winkeltjes bekeken, je kent het wel. Een boekenwinkeltje wat toch nog het leukste. Het leek wel een soort “Anneke van Pouw”. Er stond een oude man in de winkel, gebogen rug en witte baard. De boeken en strips waren veelal nog in gulden geprijsd en de winkel zag er authentiek uit. Hier heeft uw Stimpy nog een vrij zeldzame remaken van een oude Suske en Wiske gekocht. Helemaal in zijn nopjes dus. De dag werd, na wederom verkeerd te zijn gereden afgesloten met een Kaas Champignon pannenkoek in Berg en Dal. Niks verkeerds aan dus dit weekend!

Dit artikel is verschenen in een HNS rond zondag 10 november 2002.
Je kan de reacties op dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed.
Je kan reageren, of een trackback vanaf je eigen website doen.